احمد جون بهت تبریک میگم

عشق *                                      

نامه ام بوسه ای است بر لبان گرمت نازنینا

گرمي دست هايت چيست که دستهايم آنها را ميطلبد ؟

در آينه چشمهايم بنگر چه ميبيني؟ آيا ميبيني که تو را ميبيند؟

صداي طپش قلبم را ميشنوي که فرياد ميزند دوستت دارم؟ دوست ندارم که بگويم دوستت دارم. دوست دارم که بداني

دوستت دارم...........

:::     آن دوست كه عهد دوستداران بشكست       ::: 

:::     مي رفت و منش گرفته دامان در دست       :::

:::     مي گفت كه بعد از اين به خوابم بيني         ::: 

:::     پنداشت كه بعد از او مرا خوابي هست !!!    :::

گاهی کنارم می نشينی
آرام آرام برايت می گويم و خود را لا به لای کلمات باز می يابم
مرا به نام می خوانی و صدايت نوازشم می کند
آرام می گيرم
دست دراز می کنم تا زندگی را چنگ بزنم
فاصله اما زياد است و زندگی
از دستانم سُر می خورد
باز خالی می مانم

و تو 
  تنها نگاهم می کنی.
قطره قطره می چکم و
در هزارتوی تَرک های بی رحم زمين
گم می شوم.

خداوندا چگونه سوگ درونم را پایکوبی کنم ؟! نمی دانم. نمی دانم

امروز دستان کوچکم محتاج دستان مهربان و گرم تو بود...

اما احساس سنگ غرورت فرياد دستم را برای نياز دست تو کوتاه کرد...

فردايی که دستم ملتمسانه پي گدايی گرمای دست ديگری ميگردد...

اين وجدان توست كه حس پشيمانی را بيدار ميكند و اشك ندامت را سر ميدهد...

امروزی كه قدرتت را غرورت نزد من پوچ ساخت و حنجره ام را برای صدا كردن

دوباره ات بريد...

یادمان باشد از امروز خطایی نکنیم گر چه در خود شکستیم صدایی نکنیم یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند طلب عشق ز هر بی سروبایی نکنیم

امروز ديدمت خسته بودي اگه اشتباه نكنم دل شكسته بودي ديگه دوستم نداري مي دونم حتما به ديگري دل بسته بودي

روزی اگر به سراغ من آمد به او بگو :

« من خوب می شناختمش

نامت چو آوازی همِشه بر لب او بود .

حتی زمان مرگ

آن لحظه های پر ز درد و غم و غروب

آن بیقرار عشق

چشم انتظار دیدن رویت نشسته بود . »

روزی اگر سراغ من آمد به او بگو :

« شب در میان تاریکی در نور ماهتاب

هر روز در درخشش خورشید تابناک

هر لحظه در برابر آیینه ی زمان

آن دختر سکوت ؛

در انتظار دیدن رویت نشسته بود .»

روزی اگر سراغ من آمد به او بگو :

« جز تو دلش را به هیچ کس امانت نداد

هرگز خیانتی به دستان تو نکرد

هرگز نگاه پاک و زلال تو را ؛

با هیچ چشم سیاه مستی عوض نکرد

تا آخرین نفس ؛

در انتظار دیدن رویت نشسته بود . »

روزی اگر سراغ من آمد به او بگو :

افسوس ! دیر شد ؛ ای کاش !

کمی زودتر می آمدی . »

اما بگو :

« من خوب می دانم

سلام عزيزم
هرچند هنوز زوده ولي شايد ديگه منو نبینی  واسه همين الان برات نامه نوشتم

پشت کدامين لحظه بن بست جا ماندي تا ببيني
مردی اينجا مي خواست در تنهايي خويش آسمانش را باتو قسمت کند؟؟؟؟
وسعت آسمان تو آنقدر بزرگ بود که حتي تجسم آسمان کوچک من در آن گم شد....
هيچ کس ندانست در بي پناهي شبهاي بي ستاره ام
چقدر لبان و قلبم  ،  پر از ستاره و دوستت دارم بود.....
و من چقدر بر حقيقي بودنش برخود ميباليدم....
اما..............
شايد که ديگر مهم نيست
که از تو گلايه کنم......
ديگر از خدايم هم نخواهم پرسيد
که چرا سهم من از اين همه سکوت و گذشت و عشقي بي آلايش
چيزي جز سركوب غرور ، سنگسار احساس و منطقهاي بي دليل نبود؟؟؟.......
من ميروم تا در پس ستارگان خاموش خويش گم شوم
بي آنکه تو را در آسمان کوچکم گم کنم.......
و ديگر هرگز از تو نخواهم پرسيد
که چــــــــــــرا وسعت آسمان تو
آنقدر بزرگ بود که حتي تجسم آسمان کوچک من در آن گم شد؟؟

مهربانم آرزو ميکنم دلت هميشه بهاري باشه و آرزو ميکنم شقايق هاي وجودت هيچ وقت پرپر نشه و قصه ي غصه هات روزي به پايان برسه .

من به يادت هستم
هرکجايي هستي
فصل گرما يا سرما
آن چه بايد اين است:
دوستت دارم .
امضا : غريبه           

عشق یعنی سربه دار آویختن عشق یعنی اشک حسرت ریختن

عشق یعنی مست و بی پروا شدن

عشق یعنی نفرت از عالم عشق یعنی بیزاری از خویشتن

عشق یعنی بینایی دیده فقط به معبود

عشق یعنی کور و کر شدن

 عشق یعنی یک صدا شنیدن

عشق یعنی یک شخص دیدن

عشق یعنی سر تسلیم فرود اوردن

کاش امتداد لحظه ها تکرار دوباره با تو بودن من باشد.

سفری داشتم با دل در سکوتت

من و او آهسته رفتیم در نگاهت

یک روز برگشتم دیدم تنهام

بله جا گزاشتم دل را در نگاهت 

احمد:تقدیم به ماه شبهای تارم

دوست دارم ماهکم

الهی....

من در کلبه فقیرانه خود چیزی دارم که تو در عرش کبریایی خود نداری

من هم چون توئی دارم وتو همچون خودت نداری

من پذيرفتم شکســــــــت خويش را

 پندهاي عقل دور انديش را

من پذيرفتم که عشق افسانه است

 اين دل درد اشنا ديوانه است

ميروم از رفتن من باش شــــــــــــاد

از عذاب ديدنم ازاد باش

گر چه تو زودتر از من ميـــــــــــروي

 آرزو دارم ولي عاشق شوي

ارزو دارم بفــــهـــــمي درد را

تلخي برخورد هاي سرد را....

من به غير از تو نخواهم. چه بداني. چه نداني

         از درت روي نتابم. چه بخواني. چه نخواني

                 دل من ميل تو دارد چه بجويي. چه نجويي

                       ديده ام جاي تو باشد.چه بداني. چه نداني

                       من كه بيمار تو هستم.چه بپرسي. چه نپرسي

                                   جان به راه تو سپارم.چه بداني. چه نداني

                          ايستادم به ارادت.چه بود گر بنشيني

                                     بوسه يي بر لب عاشق چه شود گر بنشاني

                                      ميتواني به همه عمر. دلم را بفريبي

                                ور بكوشي ز دل من بگريزي.نتواني

                            دل من سوي تو آيد. بزني يا بپذ يري

               بوسه ات جان بفزايد.بدهي يا بستاني

        جاني از بهر تو دارم. چه بخواهي.چه نخواهي

عشقم آهنگ تو را دارد. چه بخواني.چه نخواني

هيچ کس ويرانيم را حس نکرد/

 وسعت تنهائيم را حس نکرد /

در ميان خنده هاي تلخ من/

گريه پنهانيم را حس نکرد /

در هجوم لحظه هاي بي کسي/

 درد بي کس ماندنم را حس نکرد/

آن که با آغاز من مانوس بود/

   لحظه پايانيم را حس نکرد

کاش میشد گریه را تهدید کرد فرصت لبخند را تمدید کرد

کاش میشد در غروب لحظه ها فرصت دیدار را تمدید کرد

بر سنگ قبر من بنويسيد خسته بود. .

اهل زمين نبود نمازش شكسته بود

برسنگ قبر من بنويسيد شيشه بود

تنها از اين نظر كه سراپا شكسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد پاك بود

چشمان او كه دائماً از اشك شسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد اين درخت

عمري براي هر تيشه و تبر دسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد كل عمر

پشت دري كه باز نمي شد نشسته بود

هنوز هم برام عزیزی

با اینکه این دل بی طاقت و عاشق را شکستی اما هنوز هم

برای من عزیزی

تو بگو فراموشت کنم ، من نیز به دلم میگویم تو را فراموش کند

 اما دل من هیچگاه فراموشت نخواهد کرد عزیزم....

با اینکه این چشمهای بی گناهم را خیس کردی اما هنوز هم

 در قلب من هستی فاطمه جان...

تو هرچه امید و آرزو در دلم داشتم را سوزاندی اما هنوز هم

 امیدوارم

 چون تو را دارم فاطمه ی  من.....

هنوز هم برای من بهترینی و هنوز به داشتن چنین عشقی مانند

 تو افتخار میکنم....

تو قلب مرا به من بازگرداندی ، اما قلب تو همچنان برای من

 است ...

تو به من گفتی فراموشت کنم ، گفتی که دیگر از من خسته و

 سرد شده ای

اما هنوز باور ندارم و همه حرفهایت را به حساب خستگی

زندگی میگذارم....

تو هنوز با اینکه مرا اینهمه با حرفهایت شکنجه میدهی برایم

 عزیزی.....

دوستت دارم بیشتر از همیشه و همه کس!

تو بگو لعنت به من و عشق من ، اما من میگویم فدای آن قلب

 مهربانت

و آفرین به  این صداقت و پاکی ات....

برای من عزیزی ای آنکه با همه بی وفایی ها و بی محبتی

هایت 

 هنوز هم در قلب من جای داری ....

آری با وجود تمام بی وفاهیهایت بیشتر از همیشه :::::

دوستت دارم عزیزم

سلام.دلم گرفته مثل همیشه......

خیلی خستم خسته تر از همیشه،کاشکی این نفسی هم که به زور بالا و پایین میا د و میره اصلاً نمیومد.

همگی یه روزهایی خسته میشیم،دلمون از همه چیز میگیره و دوباره خوب میشیم اما باز حالمون همونطور میشه.من که حاظرم همش گرفته باشم و اون خوشیها رو نداشته باشم.آخه وقتی حالمون بده خوب میشیم باز هم بد میشیم و دوباره خوب میشیم خیلی سخته که دوباره خراب بشیم.

دنیای من شده دریای غم

نمی دونم چی میشه فردای من

همه شبها شنیدم فریاد شب و

چرا درک نکردند دردهای من و

هر روز من دارم پیر تر میشم

مشکلاتم دارند بیشتر میشند

مسیرهای زندگیم پیچ در پیچند

دارم هر روز از زندگیم سیر تر میشم

کاش میشد و دلمون نمیگرفت و خسته نمیشدیم.آخه این دیگه چجورشه.

بعضی وقتها که تنها میشیم میگیم خدایا چی میشد فقط عاشق تو میشدم و هیچ کس و دوست نداشتم.

آخه عشقهای زمینی خیلی آدمها رو عذاب میده.

فکر میکنی اگه فقط عاشق خدا بودی همه چیز درست میشد!!!

چرا فکر میکنیم اگه فقط عاشق خدا بودیم همه چیز درست میشد؟

چرا خدا خودشو به ما نشون نمیده؟

عشق هایی رو هم که تو زمین داریم اولش خوبه اما کم کم مشکل پیش میاد و همش خراب میشه آخه تا طرف و زیاد نبینی نمیشناسیش

فکر نمیکنی اگه خدا رو هم میتوننستی ببینی با عشقش مشکل داشتی؟

شاید واسه همین خدا رو نمیشه دید.

اگه یه عشق زمینی رو هم فقط یه بار میدیدی میتونستی یه عمری با عشقش زندگی کنی و همیشه دوستش داشته باشی.

نمیدونم چی بگم فقط میدونم خیلی خستم خیلی

تقدیم به کسی که مثل هیچ کس نیست

یا تو یا هیچ کس دیگه

بخاطر تو می نویسم یا تو یا هیچ کس دیگه

قدر چشاتو میدونم یا تو یا هیچ کس دیگه

بخاطر تو میشکنم یا تو یا هیچ کس دیگه

من از تو دل نمیکنم یا تو یا هیچ کس دیگه

بخاطر من نرو به عشقمون تکیه کن

بغض تو بشکن آروم اگه میخوای گریه کن

بخاطر من بمون تو خاطرت میمونم

خودم ستارت میشم تو میشی آسمونم

بخاطر من بیا من که برات میمیرم

بیا و فریاد بزن حرفم و پس میگیرم

بخاطر تو می نویسم یا تو یا هیچ کس دیگه

قدر چشاتو میدونم یا تو یا هیچ کس دیگه

بخاطر تو میشکنم یا تو یا هیچ کس دیگه

من از تو دل نمیکنم یا تو یا هیچ کس دیگه

میخوام بگم دوست دارم یا تو یا هیچ کس دیگه

بی تو نفس کم مییارم یا تو یا هیچ کس دیگه

میخوام بگم دیونتم اینو همش دلم میگه

بذار بگم دوست دارم یا تو یا هیچ کس دیگه

بخاطر من نرو به عشقمون تکیه کن

بغض تو بشکن آروم اگه میخوای گریه کن

بخاطر من بگوبگو هرگز نمی ری

بگو که موندگاری حرفتو پس میگیری

بخاطر من بخندتا دوباره بهار شه

عاشق قلعه ی نور اسب طلا سوار شه

اسب طلا سوار شه

خدایی هم

یا تــــــــــــــــو یا هیچ کـــــــــــــس دیگه

وای که خیـــــلی دوســــت دارم

نظر بدین

دوستت دارم

  خیلی میخوامت

تقدیم به عشقم که خیلی برام عزیزه                    

                        زنگ صدات موج صدای قلبمه

دیگه تو چشمای من چیزی نمونده از نگات

                                       نیستی توی این خونه نمیپیچیه زنگ صدات

نفسام کم مییارن اسمتو توی لحظه ها

                                       حتی توی ذهن من خالیه جای طعنه هات

دوست دارم یه عالمه هرچی بگم بازم کمه

                                       صدای خنده های تو برای من یه مرحمه

دوست دارم یه عالمه دلم واسه تو میزنه

                                       صدای دلنشین توسکوت غم رو میشکنه

حالا از نبودنت چشمای باغچه تر شده

                                       رفتی و این دل ما انگاری در به در شده

بعد تو قناری هم بغض کرده گوشه ی قفس

                                       اونم از رفتنت انگاری با خبر شده

دوستت دارم ای همه ی وجود من

تکیه گاه من همه زندگی ام

نشد يه قصري بسازم ، پنجره هاش آبي باشه

من باشم و اون باشه و یک شب مهتابی باشه

نشد یه بارم برسم به آرزوهای محال

یه خاطره مونده برام با یه سبد میوه کال

نشد منم واسه یه بار به آرزوهام برسم

گذشته کار از کارمون دیر شده به خدا قسم

نشد به موقع این کویر ابری بشه بارون بگیره

نشد خودش آینه که هست بیاد و شمعدون بگیره

خلاصه که آخر نشد ما گل سرخ رو بو کنیم

.....................................

قصه داره تموم میشه مثل تموم قصه ها

فقط واسم دعا کنید اول خدا بعدا شما

با تشکر از تمام دوستاني که تو اين مدت همدل و همراهم بودند....واسه تک تکتون آرزوي سعادت و موفقيت مي کنم
نازنينان چه دعا بهتر از اين
گريه تون از سر شوق
خنده تون از ته دل
هر غروبتون دلشاد

هيشکي باورش نشد .......    يه پرنده يه اسيره

همه عمرشو باخته......  داره تو قفس مي ميره

بسته اون بال و پرش ........  دلش از قصه پره

روزي که رها بشه ........     تا به ابرا مي پره

نگاهش به آسمونه ........     که يکي نگاش کنه

اونو از اون بگيره   ........  از قفس رهاش کنه

حالا توي لحظه هاش .......  صداي ناله مي ياد

ديگه باور نداره    .......   انتظار به سر مي ياد

هيشکي باورش نشد......  يه پرنده يه اسيره

همه عمرشو باخته ... داره تو قفس مي ميره

سربه روی شانه های مهربانت میگذارم    

                                                                        عقده ی دل می گشاید گریه ی بی اختیارم

    از غم نامردمی ها بغض ها در سینه دارم

                                                                         شانه هایت را برای گریه کردن دوست دارم

شنیده بودم که می گفتن : از دل برود هر آنکه از دیده برفت، توی دلم با خودم شک کردم به عشقی که دارم و داشتم به این نتیجه میرسیدم که اگه نبینمش شاید فراموشم کنه یا شاید فراموشش کنم ولی بعد فهمیدم که اشتباهه چون اون دیگه فقط توی دلم نیست بلکه خون شده توی رگهام و تمام وجودم رو گرفته ودل فقط خونه ی اونه. من میخوام امشب بگم: از دل نرود هر آنکه از دیده برفت.

به یاد صخبت هائی که شب ۱۹ رمضان با هم زدیم

                                                                                                                           یاحق

رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند                            چنان نماندست و چنین نیز نخواهد ماند

توانگرا دل درویش خویش بدست آر                             که  مخزن زر و گنج و درم نخواهد ماند

براین  رواق زبرجد  نوشته اند به زر                             که جز  نکویی اهل  کرم  نخواهد  ماند

غنیمتی شمر ای شمع وصل پروانه                           که این معامله تا صبح دم  نخواهد ماند

یاحق

مينويسم با سکوتم مثل رويا مثل يه خواب

خطی از دلتنگی خويش نامه ای نوشته بر آب

از غروب و غربت من از يه راه دور و دشوار

برسه به دست طفلی که نشسته کنج ديوار

پشت ديوار سکوتم جاده های جستجو هام

جايی که شکسته ميشد قلکای آرزوهام

توی کوچه باغ لبخند کوچه گريه و بازی

شب آرزو شمردن خنده های بی نيازی

مينويسم تا بدونی من به دنبالت دويدم

رفتم و رفتم و رفتم اما هيچ وقت نرسيدم

تو همون گل سپيدی که يه شب باد با خودش برد

همون تفسير نجيبی که توی آيينه پژمرد

کاش ميشد مثل تو باشم ساکت و صبور و ساده

با تو هستم ای خود من ای دل هميشه عاشق

 بی تو من مثل يه نامه به خط آخر رسيدم 

اما حتی توی خوابم يه نفس تورو نديدم

 ولی با تو فقط با تو... هزاران گفتنی دارم